27.8.18

Η συμμετοχή εκατοντάδων λαού και νεολαίας, σφράγισε τον εορτασμό των 100 χρόνων του ΚΚΕ στον Ωρωπό



Η συμμετοχή εκατοντάδων μελών και φίλων του ΚΚΕ, η μαζική παρουσία της νεολαίας σφράγισε με τον καλύτερο τρόπο την εκδήλωση για τον εορτασμό των 100 χρόνων που πραγματοποίησε η Κ.Ο. Ωρωπού του ΚΚΕ στις φυλακές Ωρωπού το απόγευμα του Σαββάτου 25/8/2018.
Οι παρευρισκόμενοι κατέκλεισαν τον προαύλιο χώρο των Φυλακών του Ωρωπού από νωρίς το απόγευμα και είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με την ιστορία των φυλακών, να ξεναγηθούν στις εγκαταστάσεις του συγκροτήματος και να επισκεφτούν και τα κελιά της απομόνωσης καθώς και τον θάλαμο που έμεναν οι κρατούμενοι.
Έμαθαν για το καλοκαίρι του 1968, οπότε μεταφέρθηκε στις φυλακές μια ομάδα 70 περίπου νέων, 20 - 30 χρόνων, κρατουμένων της χούντας από το στρατόπεδο Λακκί της Λέρου. Ο στόχος ήταν να απομακρυνθούν οι νεολαίοι αγωνιστές από τους έμπειρους συγκρατούμενούς τους στη Λέρο και να τους φέρουν σε συνθήκες στις οποίες εκτιμούσαν ότι θα τους πίεζαν για να λυγίσουν. Κι αυτό γιατί στον Ωρωπό, δίπλα στις φυλακές, μπροστά στα μάτια των νέων κρατουμένων, η ζωή συνέχιζε να κυλά, ενώ οι ίδιοι παρέμεναν δέσμιοι και αναγκάζονταν να ζουν με τους κανόνες της στρατιωτικής ζωής που τους επέβαλλαν. Ωστόσο, η προσπάθεια δεν είχε αποτέλεσμα και σύντομα μεταφέρθηκαν στα Γιούρα και στη συνέχεια πάλι πίσω στη Λέρο.
Αφού ολοκληρώθηκε η ξενάγηση, ο γραμματέας της οργάνωσης Ωρωπού Κώστας Βάθης καλωσόρισε τους παρευρισκόμενους και έδωσε τον λόγο στον κεντρικό ομιλητή της εκδήλωσης Σπύρο Χαλβατζή, στέλεχος του ΚΚΕ.
Ο ίδιος είχε ενταχτεί από πολύ μικρή ηλικία στον αντιδικτατορικό αγώνα και είχε υπάρξει εξόριστος αρχικά στην Γυάρο, και στην συνέχεια στο Λακκί και τον Ωρωπό. Μίλησε για την μεταγωγή του μαζί με ακόμα περίπου 70 νεολαίους εξόριστους έως 30 ετών, από το Λακκί της Λέρου στον Ωρωπό, τον Αύγουστο του 1968.
Μίλησε για την ιδεολογική προετοιμασία που προηγήθηκε πριν την μεταγωγή έτσι ώστε να είναι έτοιμοι να ανταπεξέλθουν σε οποιεσδήποτε συνθήκες κράτησης θα συναντούσαν.
Τόνισε πως η προσπάθεια των δεσμωτών να επιβάλλουν κανόνες στρατιωτικής πειθαρχίας, ταπείνωσης και χειραγώγησης των κρατουμένων δεν πέρασε, καθώς με ευθύνη της καθοδηγητικής ομάδας υπήρξε οργανωμένη ανυπακοή που απέτρεψε την επιδίωξη της διοίκησης να επιβάλλει στρατιωτικό εγερτήριο και καθημερινό προσκλητήριο, να τοποθετήσουν πινακίδες στα κρεβάτια τους κ.α.
Επίσης από την πρώτη στιγμή οι εξόριστοι οργάνωσαν την ζωή στην φυλακή, στις νέες συνθήκες. Έγιναν καταμερισμοί για δράσεις και χρεώσεις στα μαγειρεία, στις τεχνικές υπηρεσίες, οργανώθηκαν συνεργεία με ηλεκτρολόγο, κουρέα κλπ.
Μίλησε για την απόφαση για απεργία πείνας των εξόριστων η οποία ήταν απάντηση στην τρομοκρατία των δεσμωτών, στις πιέσεις για να υπογράψουν οι νεολαίοι δήλωση μετάνοιας. Η δικτατορία είχε υποστεί μια ήττα, έστω προσωρινή στην επιδίωξη της για την δημιουργία ενός «πρότυπου» στρατοπέδου, και για αυτό τον λόγο αποφασίστηκε η εκ νέου μεταφορά των εξόριστων νεολαίων στην Γυάρο.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του τόνισε πως η εμπειρία των νέων πολιτικών εξόριστων στον Ωρωπό επιβεβαιώνει ότι, η οργανωμένη, συλλογική και αγωνιστική στάση, η αδιαλλαξία απέναντι στον ταξικό εχθρό και στα όργανα του, πάντα φέρνει αποτέλεσμα και πως στον ίδιο δρόμο σε άλλες συνθήκες συνεχίζουν οι  Κομμουνιστές πενήντα χρόνια μετά.
Ακολούθησε βιντεοπροβολή για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ, καθώς και μουσικό πρόγραμμα αφιερωμένο στο πολιτικό τραγούδι της περιόδου της Χούντας των Συνταγματαρχών 1967-1974.