Με επιτυχία και συμμετοχή γιορτάστηκε η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας την Κυριακή 8 Μαρτίου 2026, σε μια εκδήλωση που διοργάνωσε το Τμήμα Χορωδιών του Μαέστρου Γιώργου Φ. Βενετσάνου. Η βραδιά στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Καπανδριτίου ήταν αφιερωμένη στον πολυσύνθετο ρόλο της σύγχρονης γυναίκας, συνδυάζοντας ουσιαστικές ομιλίες για την ισότητα και την ενδυνάμωση με ένα συγκινητικό μουσικό αφιέρωμα. Παρακάτω η Ανακοίνωση του Τμήματος Χορωδιών:
10 Μαρτίου 2026
Η καθυστέρηση στις οριοθετήσεις ρεμάτων του Ωρωπού στη Βουλή. Τι απάντησε ο Υφυπουργός
Με αφορμή τα έντονα καιρικά φαινόμενα του Ιανουαρίου 2026, ο Βουλευτής Ανατολικής Αττικής Γιώργος Βλάχος έφερε στη Βουλή το κρίσιμο ζήτημα των καθυστερήσεων στην οριοθέτηση των ρεμάτων του Δήμου Ωρωπού. Ζητώντας σαφείς απαντήσεις για τα έργα στα ρέματα Ρεβυθιά, Χιλιοπόταμος, Κακόρεμα, Σέχρι και στον Ασωπό, ο κ. Βλάχος υπογράμμισε την ανάγκη για ουσιαστικά έργα αντί για ημίμετρα.
Ακολουθεί ολόκληρο το Δελτίο Τύπου με τις απαντήσεις του Υφυπουργού Περιβάλλοντος, Νίκου Ταγαρά, για την πορεία του κάθε έργου:
Το ζήτημα των καθυστερήσεων στην οριοθέτηση και διευθέτηση ρεμάτων στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Ωρωπού έφερε στη Βουλή ο Βουλευτής Ανατολικής Αττικής, κ. Γιώργος Βλάχος, με αφορμή τα έντονα καιρικά φαινόμενα που έπληξαν την περιοχή τον Ιανουάριο του 2026.
Στην τοποθέτησή του, ο κ. Βλάχος ανέδειξε τα σοβαρά προβλήματα που προκαλούνται από την έλλειψη ουσιαστικών αντιπλημμυρικών έργων, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «όταν λέμε στους πολίτες ότι έρχονται έντονα καιρικά φαινόμενα, τι ακριβώς περιμένουμε να κάνουν οι τοπικές αρχές; Να μοιράσουν βάρκες και σωσίβια;».Ειδική αναφορά έκανε στα ρέματα Ρεβυθιά, Χιλιοπόταμος, Κακόρεμα και Σέχρι, καθώς και στον Ασωπό ποταμό, ζητώντας σαφείς απαντήσεις για την πορεία των διαδικασιών οριοθέτησης,λόγω των μεγάλων καθυστερήσεων που παρατηρούνται.
Στην απάντησή του, ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Νίκος Ταγαράς, ενημέρωσε ότι οι διαδικασίες βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια: η Ρεβυθιά και ο Χιλιοπόταμος απαιτούν Προεδρικό Διάταγμα και βρίσκονται σε αναθεώρηση στοιχείων, το Κακόρεμα έχει έγκριση περιβαλλοντικών όρων αλλά η μελέτη οριοθέτησης επεξεργάζεται, ενώ το Σέχρι έχει ολοκληρωθεί και ξεκίνησε η κτηματογράφηση για απαλλοτριώσεις. Για τον Ασωπό ζητούνται συμπληρωματικά στοιχεία για την οριστική οριοθέτηση. Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει ενημερωτικό υπόμνημα με λεπτομέρειες για την πορεία κάθε έργου, ώστε να υπάρχει πλήρης εικόνα και να διευκολυνθεί ο συντονισμός μεταξύ Δήμου, Περιφέρειας και Υπουργείου.
Τέλος, ο κ. Βλάχος ευχαρίστησε τον
Υφυπουργό, επισημαίνοντας ότι το υπόμνημα θα δείξει ποιοι φορείς φέρουν ευθύνη
για τις καθυστερήσεις, καθώς οι ασαφείς και αλληλοεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητες
συχνά μπερδεύουν και τους πολίτες στην απόδοση των ευθυνών.
8 Μαρτίου 2026
8 Μαρτίου και ο Αυλώνας θυμάται: Η γυναίκα που χειραφέτησε τις κοπέλες της Αττικής με μια βελόνα κεντήματος
![]() |
| Η Λουκία Ζυγομαλά σε νεαρή ηλικία. Η φωτογραφία αποκατεστημένη και επεξεργασμένη με την βοήθεια Τ.Ν. |
Υπάρχουν άνθρωποι που η ζωή τους μοιάζει γραμμένη για να διδάσκει. Η Λουκία Ζυγομαλά ήταν μια τέτοια γυναίκα. Στα χρόνια που οι περισσότερες συνομήλικές της περιορίζονταν στα στενά όρια του σπιτιού, εκείνη έχτιζε σχολές, παρέλαβε βραβεία στο Παρίσι και άφησε πίσω της ένα μουσείο που αντέχει στον χρόνο. Σήμερα, 8 Μαρτίου, η ιστορία της αξίζει να ακουστεί.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1863, κόρη του γνωστού δικηγόρου Αριστείδη Μπαλάνου από μια μεγάλη οικογένεια των Ιωαννίνων. Μεγάλωσε στο αρχοντικό της οδού Σταδίου, παντρεύτηκε το 1888 τον Αντώνιο Ζυγομαλά και δύο χρόνια αργότερα απέκτησε τον μοναχογιό της, τον Ανδρέα. Η ζωή της έδειχνε να ακολουθεί τον ήσυχο ρυθμό μιας εύπορης αθηναϊκής οικογένειας. Ώσπου ήρθε το 1914.
Εκείνη τη χρονιά ο Ανδρέας σκοτώθηκε στον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα. Ο πατέρας του βυθίστηκε στη θλίψη και δεν βγήκε ποτέ από εκεί. Η Λουκία διάλεξε άλλον δρόμο. Ένα χρόνο αργότερα, το 1915, στράφηκε στην ελληνική λαϊκή τέχνη με όλη τη δύναμη που είχε μέσα της.
Η κίνηση αυτή δεν ήταν τυχαία. Εκείνη την εποχή ο ποιητής Περικλής Γιαννόπουλος είχε πυροδοτήσει ένα ευρύτερο ρεύμα επιστροφής στις ρίζες της ελληνικής παράδοσης. Η Λουκία το αγκάλιασε και το μετέτρεψε σε πράξη. Ίδρυσε σχολές κεντητικής σε χωριά της Αττικής, στον Αυλώνα, το Μενίδι, την Κερατέα, το Κορωπί, το Λιόπεσι και αλλού. Σε κάθε σχολή, οι νέες κοπέλες του χωριού μαθήτευαν δίπλα στις ηλικιωμένες γυναίκες, εκείνες που ακόμα θυμόντουσαν τα παλιά μοτίβα. Η Λουκία τα προσάρμοσε στις ανάγκες της εποχής, κατέθεσε διπλώματα ευρεσιτεχνίας και δημιούργησε ένα σύστημα που λειτουργούσε.
Το αποτέλεσμα εντυπωσίαζε. Περίπου 1.500 γυναίκες δούλευαν στα σπίτια τους, παρήγαγαν κεντήματα υψηλής ποιότητας και αμείβονταν για τη δουλειά τους. Τα έσοδα μοιράζονταν ανάμεσά τους. Σε μια εποχή που η οικονομική ανεξαρτησία για τις γυναίκες ήταν σπάνιο προνόμιο, αυτή η κοινοπραξία λειτουργούσε σαν πρώιμη μορφή χειραφέτησης. Τα προϊόντα πωλούνταν στο πρατήριο της Αθήνας, στην οδό Βουλής 7, με την ονομασία "Αττική - Ελληνικά Χωρικά Κεντήματα", επίσημα αναγνωρισμένη από το 1923.
Η διεθνής αναγνώριση ήρθε το 1925, όταν η συλλογή διακρίθηκε στη 13η Διεθνή Έκθεση του Παρισιού με δύο χρυσά βραβεία, Grand Prix. Τα κεντήματα μιας ομάδας χωριάτισσων από την Αττική είχαν κατακτήσει το κοινό της πιο κοσμοπολίτικης πόλης του κόσμου.
Το 1936 το πρατήριο έκλεισε λόγω οικονομικών δυσκολιών. Η Λουκία, όμως, δεν άφησε το υλικό να χαθεί. Μετέφερε ό,τι είχε απομείνει στον Αυλώνα, όπου είχε ήδη χτίσει βίλα, έπειτα από τη φιλία της με τον τοπικό δάσκαλο Δημήτριο Παπακωνσταντίνου, διευθυντή αργότερα του Δημοτικού Σχολείου Αυλώνα. Εκεί, το 1937, άνοιξε το Μουσείο Ζυγομαλά. Στη συλλογή του περιλαμβάνονταν 365 κεντήματα, 150 προσωπικά αντικείμενα, αρχειακό υλικό, οικογενειακές φωτογραφίες και μια βιβλιοθήκη 473 εντύπων.
Με τη διαθήκη της, η Λουκία όρισε ότι το μουσείο θα ανήκει στο Δημοτικό Σχολείο Αυλώνα και ότι διευθυντής του θα είναι κάθε φορά ο εκάστοτε διευθυντής του σχολείου, ένα σύμβολο εμπιστοσύνης στην παιδεία και στην κοινότητα. Την επίβλεψη ανέλαβε το Υπουργείο Πολιτισμού. Το μουσείο αυτό αποτελεί ένα από τα πρώτα μουσεία λαϊκής τέχνης στην Αττική και η θεματολογία του παραμένει πρωτοποριακή ακόμα και σήμερα, αφού προτείνει την ενσωμάτωση της παραδοσιακής αισθητικής στην καθημερινή ζωή.
Πέθανε τον Ιανουάριο του 1947. Άφησε πίσω της ένα μουσείο, έναν ναό στη μνήμη του συζύγου και του γιου της, και μια ιδέα που είχε αλλάξει τη ζωή χιλιάδων γυναικών.
Σε μια εποχή που η λαϊκή τέχνη έσβηνε αργά, μια γυναίκα αποφάσισε να την κρατήσει στη ζωή. Και τα κατάφερε.
*Η ιστορία της Λουκίας Ζυγομαλά διατηρείται ζωντανή χάρη στη σελίδα "Λαογραφία του Αυλώνα" στο Facebook, μια αξιόλογη προσπάθεια καταγραφής της τοπικής ιστορίας και μνήμης. Αν σας ενδιαφέρει η ιστορία της περιοχής, αξίζει να την ακολουθήσετε.
Επιπλέον πληροφορίες αντλήθηκαν από το ιστολόγιο "Το Σάλεσι", που παρέχει τεκμηριωμένα στοιχεία για τους ανθρώπους και τα γεγονότα που σφράγισαν τον Αυλώνα.
ΠΗΓΕΣ: Ιχνηλατώντας την Λαογραφία του Αυλώνα https://tosalesi.blogspot.com/
6 Μαρτίου 2026
Επιστροφή στις ρίζες: από την Αμερική ξανά στον Ωρωπό με αποστολή να εμπνεύσει. Συνέντευξη με τον Κανέλλο Γαρμπή
Στην συνέντευξη που ακολουθεί φιλοξενούμε έναν αθλητή με πορεία από τα τοπικά γήπεδα της Ελλάδας μέχρι τα παρκέ της Αμερικής ο οποίος φέτος αγωνίζεται με την ομάδα της περιοχής μας, τον ΓΣ Ωρωπού. Μιλά για το ταξίδι του στο μπάσκετ, τις εμπειρίες από το εξωτερικό και τα μαθήματα που του άφησε η διαδρομή του στέλνοντας, παράλληλα, το δικό του μήνυμα στους νεότερους αθλητές που κυνηγούν τα όνειρά τους.
Μετά από μια καριέρα που σε ταξίδεψε από την Ελλάδα στην Αμερική και την Ιταλία, ποια στιγμή θεωρείς καθοριστική για την πορεία σου ως αθλητής;
Η πιο καθοριστική στιγμή για μένα δεν ήταν ένα παιχνίδι ή μια διάκριση, αλλά η απόφαση να φύγω από τη ζώνη άνεσής μου. Το να αφήσω την Ελλάδα και να κυνηγήσω το όνειρο στην Αμερική, γνωρίζοντας ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Εκεί κατάλαβα ότι αν δεν πιστέψεις πρώτα εσύ στον εαυτό σου, δεν θα το κάνει κανείς άλλος.
Έχεις αγωνιστεί σε διαφορετικά επίπεδα, από τοπικά πρωταθλήματα μέχρι την G League. Πώς σε έχουν διαμορφώσει όλες αυτές οι εμπειρίες ως άνθρωπο και ως παίκτη;
Με έμαθαν ταπεινότητα.Με έμαθαν να μην τα παρατάω ποτέ να πέφτω και να σηκώνομαι ξανά και ξανά μέχρι να πετύχω τον στόχο μου. Αυτό δούλεψε και στην ζωή μου, όχι μόνο στο μπάσκετ, μου έδωσε εφόδια να αντέχω στην πίεση.
Το μπάσκετ σου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσεις διαφορετικούς πολιτισμούς και νοοτροπίες. Ποιο μάθημα πήρες από τις ξένες αποστολές σου που θα μπορούσε να βοηθήσει τους νεότερους παίκτες;
Ότι το ταλέντο δεν αρκεί. Στο εξωτερικό κατάλαβα πως η συνέπεια, η καθημερινή δουλειά και η σωστή νοοτροπία είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά. Αν δεν δουλεύεις σωστά, όταν δεν σε βλέπει κανείς, δεν θα αντέξεις όταν έρθει η στιγμή να σε δει ο κόσμος.
Από το Φιλαθλητικό και τον Ωρωπό μέχρι τους Wisconsin Herd, ποιος προπονητής ή συμπαίκτης σε επηρέασε περισσότερο και γιατί;
Από προπονητές ένας γνώριμος εδώ στα μέρη μας προπονητής ο Αλέξανδρος ο Βελισαράκος και ο coach Ζήβας μετέπειτα, ήταν οι 2 που με επηρέασαν περισσότερο ο καθένας για ξεχωριστούς λόγους. Βέβαια και από τις δύσκολες συνεργασίες υπήρχαν μαθήματα που με έκαναν καλύτερο.
Η επιμονή και η πίστη στον εαυτό σου σε οδήγησαν σε μεγάλες προκλήσεις. Τι θα συμβούλευες έναν νεαρό αθλητή που ονειρεύεται να φτάσει σε υψηλό επίπεδο;
Να είναι έτοιμος να πληρώσει το τίμημα. Να δουλεύει όταν οι άλλοι ξεκουράζονται, να αντέχει την αμφισβήτηση και να μην ψάχνει δικαιολογίες. Ο πρωταθλητισμός είναι 8 κακές στιγμές, 2 καλές. Για να φτάσεις εκεί που θες θέλει πολλή δουλειά. Τιποτα δε σου χαρίζεται. Το όνειρο που όλοι κυνηγάμε κερδίζεται.!!
Πώς ήταν η καθημερινότητά σου στην Αμερική με τους Herd και τι συναισθήματα σου δημιουργεί το γεγονός ότι έπαιξες δίπλα σε αθλητές του NBA;
Η καθημερινότητα ήταν σκληρή και απόλυτα επαγγελματική. Προπονήσεις υψηλής έντασης, πολύ μεγάλος ανταγωνισμός και πάντα φαινόταν ότι είχες μια συνεχή αξιολόγηση. Το να βρεθώ δίπλα σε αθλητές NBA ήταν τιμή και ευκαιρία ζωής. Η Αμερική μου άφησε πολύ ωραία συναισθήματα, γνώρισα ανθρώπους που έχω επαφές και μέχρι σήμερα.
Από όλες τις ομάδες που φόρεσες τη φανέλα τους, ποια ανάμνηση ξεχωρίζει και σε γεμίζει περισσότερο;
Όταν ήμουν νεότερος συνήθως ξεχώριζα μια πολύ ωραία φάση κλπ. Τώρα νομίζω ότι ξεχωρίζω τις στιγμές που ήμουν πραγματικά χρήσιμος με οποιονδήποτε τρόπο είτε αυτό ήταν ένα καλάθι που έκρινε τον αγώνα, είτε μια άμυνα, ακόμα και ένας λόγος που έκανε τον συμπαίκτη μου να παίξει δυνατά.
Έχεις ξεκινήσει από τον Φιλαθλητικό και τον Ωρωπό στα πρώτα σου βήματα, και τώρα επιστρέφεις με τεράστια εμπειρία. Πώς αισθάνεσαι που επιστρέφεις στις ρίζες σου και τι θα ήθελες να μεταδώσεις στους νεότερους παίκτες της ομάδας του ΓΣ Ωρωπου;
Είναι κάτι πολύ ξεχωριστό. Επιστρέφω πιο ώριμος, πιο γεμάτος εμπειρίες και με διαφορετική ευθύνη. Θέλω να δείξω στους νεότερους ότι από εδώ μπορείς να ξεκινήσεις και να πας μακριά, αρκεί να το πιστέψεις και να δουλέψεις.
Από τα χρόνια στην Α2 με τον Αρκαδικό μέχρι τις εμφανίσεις στο draft της G-League και τα ταξίδια στο εξωτερικό, ποια θεωρείς τη μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες ως παίκτης και πώς σε διαμόρφωσε;
Η αβεβαιότητα. Το να μην ξέρεις τι σου ξημερώνει, αν θα έχεις συμβόλαιο, να εξαρτάσαι από τρίτους αυτό με ζόρισε. Επίσης, μεγάλη πρόκληση είναι να παλεύεις με τον κακό σου εαυτό που νομίζω είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για κάθε αθλητή.!!
Πέρα από το γήπεδο, τι σημαίνει για σένα το μπάσκετ και πώς βλέπεις τον ρόλο σου ως έμπειρου παίκτη στην τοπική κοινότητα του Ωρωπού;
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν ότι έπρεπε να αποδεικνύω τον εαυτό μου από την αρχή. Κάθε επίπεδο είχε διαφορετικές απαιτήσεις, ρυθμό και νοοτροπία, και τίποτα δεν ήταν δεδομένο. Αυτή η διαρκής αβεβαιότητα με έμαθε να είμαι πνευματικά δυνατός, να δουλεύω κάθε μέρα να ξεπεράσω τον εαυτό μου και να αντέχω στην πίεση.
5 Μαρτίου 2026
Εθελοντική Αιμοδοσία αυτή τη Κυριακή στο ΚΑΠΗ Ν. Παλατίων
4 Μαρτίου 2026
Βραδιά Τιμής για τους Εθελοντές Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Ωρωπού
Μια βραδιά γεμάτη υπερηφάνεια και ευγνωμοσύνη φιλοξένησε το club Atlantis στη Σκάλα Ωρωπού. Ήταν η ώρα να τιμηθούν εκείνοι που, χωρίς αμοιβή και χωρίς δεύτερη σκέψη, βρίσκονται πάντα στην πρώτη γραμμή: τα μέλη των εθελοντικών ομάδων Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Ωρωπού.
Πυρκαγιές, πλημμύρες, χιονοπτώσεις, έκτακτες ανάγκες κάθε είδους. Σε όλα αυτά, οι εθελοντές του Δήμου ανταποκρίνονται με συνέπεια, αφοσίωση και επαγγελματισμό καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Η εκδήλωση βράβευσης ήρθε ως αναγνώριση αυτής ακριβώς της καθημερινής, αθόρυβης προσφοράς τους.
Ο Δήμαρχος Ωρωπού Γιώργος Γιασημάκης παρέδωσε προσωπικά βραβεία και επαίνους σε κάθε μέλος των ομάδων. «Είναι το ελάχιστο για την προσφορά σας. Είμαστε ευγνώμονες και πάντα κοντά σας σε ό,τι χρειαστείτε», δήλωσε με έμφαση. Και πρόσθεσε: «Τα λόγια είναι πολύ μικρά για να αποδώσουν τη συγκίνηση που νιώθω απόψε ανάμεσά σας. Συνεχίστε με την ίδια δύναμη και αποφασιστικότητα».
Στη βραδιά παρέστησαν επίσης ο Αντιπεριφερειάρχης Πολιτικής Προστασίας Πολυχρόνης Μπαϊρακτάρης, ο Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Δήμας, ο Ειδικός Σύμβουλος Γιάννης Μονιάκης, ο Αντιστράτηγος Π.Υ. Επιθεωρητής Νοτίου Ελλάδας Δημήτρης Μπριόλας, ο Περιφερειάρχης Αττικής Π.Υ. Βασίλης Ζαφείρης, καθώς και οι διοικητές των Πυροσβεστικών Σταθμών Καλάμου και Οινοφύτων, Ανδρέας Κουρκούνας και Αλέξανδρος Βλαχογιάννης αντίστοιχα. Τον χαιρετισμό τους απηύθυναν, επίσης, ο πρώην Δήμαρχος Γιάννης Οικονομάκος, αντιδήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι.
Όλοι οι ομιλητές ανέδειξαν την οργανωτική επάρκεια των ομάδων και την άρρηκτη συνεργασία τους με την Πυροσβεστική Υπηρεσία και τους αρμόδιους φορείς.
Τα βραβεία παρέλαβαν οι πρόεδροι των έξι εθελοντικών ομάδων: ο Γεώργιος Γκρέκης (ΣΕΑΔ), η Λυδία Βατσέλα (ΕΘΕΚΑΠ), η Αναστασία Ανδρούτσου (ΕΣΔΩ), ο Γιάννης Μαθιουλομανωλάκης (ΕΘΟΠ Μηλεσίου), η Δήμητρα Ποταμιάνου (Σύλλογος Πυρασφάλειας Νέας Πολιτείας) και ο Βασίλης Διαμαντόπουλος (ΜΑΚΙΠ). Στις τοποθετήσεις τους περιέγραψαν τον καθημερινό αγώνα των μελών τους και κάλεσαν νέους ανθρώπους να ενταχθούν στις τάξεις τους.
Ιδιαίτερη εντύπωση άφησε η παρουσία του πατέρα Δανιήλ, ο οποίος συνδυάζει τον ρόλο του ιερωμένου με αυτόν του εθελοντή της ΕΣΔΩ. Στην ομιλία του αναφέρθηκε στις αξίες που κινούν κάθε εθελοντή: την ανιδιοτελή προσφορά και την έμπρακτη αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
Το βράδυ είχε και έναν ξεχωριστό τετράποδο πρωταγωνιστή. Ο «Γκουλ», ο εκπαιδευμένος σκύλος διάσωσης ράτσας μαλινουά της ΣΕΑΔ, έκλεψε τις εντυπώσεις και θύμισε σε όλους πόσο υψηλό είναι το επίπεδο ετοιμότητας και εκπαίδευσης αυτών των ομάδων.
3 Μαρτίου 2026
Εξελίξεις για τον Βιολογικό του Ωρωπού
Πράσινο φως από το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής για τον Βιολογικό Καθαρισμό Ωρωπού. Η γνωμοδότηση για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων εγκρίθηκε χθες κατά πλειοψηφία ανοίγοντας τον δρόμο για ένα έργο που η περιοχή περιμένει εδώ και περίπου είκοσι χρόνια.
Ο Ωρωπός παραμένει μέχρι σήμερα χωρίς σύγχρονο αποχετευτικό σύστημα, παρά το γεγονός ότι οι προθεσμίες για τη δημιουργία τέτοιων υποδομών σε οικισμούς με πάνω από δύο χιλιάδες κατοίκους έχουν λήξει, ήδη, από το τέλος του 2005. Από την ανάθεση της πρώτης μελέτης, το 2013, έχουν περάσει δεκατρία χρόνια. Το χθεσινό βήμα ήταν, για πολλούς, αργοπορημένο αλλά αναγκαίο.
Το σχέδιο που εγκρίθηκε χθες προβλέπει την κατασκευή Μονάδας Επεξεργασίας Λυμάτων στη θέση «Στενό Αυλώνα» και οργανώνεται σε τρεις φάσεις με χρονικό ορίζοντα τεσσάρων δεκαετιών.
- Στην πρώτη φάση θα συνδεθούν οι βασικοί οικισμοί: Σκάλα Ωρωπού, Νέα Παλάτια, Χαλκούτσι, Αυλώνας και Μαρκόπουλο Ωρωπού.
- Στη δεύτερη φάση, με ορίζοντα εικοσαετίας, θα έρθει η σειρά των παραλιακών περιοχών, όπως οι Αλυκές, το Ακρωτήρι και ο Άγιος Κωνσταντίνος. Τότε σχεδιάζεται και η χρήση του επεξεργασμένου νερού για άρδευση των χωραφιών της πεδιάδας του Αυλώνα τους καλοκαιρινούς μήνες.
- Στην τρίτη και τελευταία φάση, μέχρι τα σαράντα χρόνια, θα συνδεθούν οι οικισμοί Ωρωπού και Συκαμίνου.
Υπάρχει, ωστόσο, ένα σημείο που παραμένει άλυτο ακόμα και μετά την ολοκλήρωση όλων των φάσεων. Περιοχές εκτός σχεδίου πόλεως και περιοχές όπως η Νέα Πολιτεία, το Μηλέσι και η Μαλακάσα, δεν θα αποκτήσουν δίκτυο αποχέτευσης ούτε σε ορίζοντα τεσσάρων δεκαετιών. Τα λύματά τους θα συνεχίσουν να μεταφέρονται με βυτιοφόρα στη μονάδα επεξεργασίας.
Η συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο έφερε στην επιφάνεια και μια τεχνική διαφωνία που αντικατοπτρίζει βαθύτερες αντιλήψεις για το πώς πρέπει να λειτουργεί ένα τέτοιο έργο. Ο Περιφερειακός Σύμβουλος Βαγγέλης Αλμπάνης ζήτησε να απαγορευτεί πλήρως η χρήση των λεγόμενων bypass, δηλαδή των βαλβίδων υπερχείλισης που επιτρέπουν σε ανεπεξέργαστα λύματα να εκτονωθούν εκτός του συστήματος όταν αυτό υπερφορτωθεί. Ο ίδιος επισήμανε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις ακατέργαστα λύματα καταλήγουν στη θάλασσα του Ωρωπού, κάτι που θεωρεί απαράδεκτο.
Ο εκπρόσωπος της αρμόδιας υπηρεσίας της περιφέρειας, κ. Ακρίβος, απάντησε πως τα bypass αποτελούν αναγκαία υδραυλική ασφάλεια. Χωρίς αυτή την «έξοδο κινδύνου», σε ακραίες συνθήκες το σύστημα κινδυνεύει να καταρρεύσει ολοσχερώς. Διευκρίνισε δε ότι το bypass ενεργοποιείται μόνο αφού εξαντληθεί η χωρητικότητα όλων των δεξαμενών αποθήκευσης.
Ο Περιφερειάρχης Νίκος Χαρδαλιάς, αναλαμβάνοντας ρόλο συντονιστή στη συζήτηση, τάχθηκε με τη λογική της αρμόδιας υπηρεσίας. Χαρακτήρισε υπερβολικό να απαγορεύονται τελείως τα bypass σε ένα έργο αυτής της κλίμακας, αν και διευκρίνισε ότι η χρήση τους πρέπει να είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Αμφότεροι συμφώνησαν ότι η μελέτη πρέπει να συμμορφώνεται πλήρως με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2000/60/Ε για τα νερά, που θέτει αυστηρά πρότυπα προστασίας των υδατικών πόρων.
Η Λαϊκή Συσπείρωση καταψήφισε τη γνωμοδότηση, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει αντίθεση στο ίδιο το έργο. Οι εκπρόσωποί της ξεκαθάρισαν ότι θεωρούν την αποχέτευση απαραίτητη, αλλά διαφωνούν με τον τρόπο που έχει σχεδιαστεί η υλοποίησή της. Ανακοίνωσαν ότι θα καταθέσουν εγγράφως αναλυτικές παρατηρήσεις πάνω στη μελέτη.
Έξω από την αίθουσα του Συμβουλίου, η Ομοσπονδία Συλλόγων Ωρωπού παρακολουθεί τις εξελίξεις και κατά καιρούς παρεμβαίνει . Αναγνωρίζει ότι το έργο πρέπει επιτέλους να προχωρήσει τονίζει, όμως, ότι ο υφιστάμενος σχεδιασμός εγκυμονεί κινδύνους για το περιβάλλον. Το κεντρικό τους ζήτημα αφορά στον Ασωπό ποταμό, ο οποίος σύμφωνα με το σχέδιο θα γίνει ο αποδέκτης των επεξεργασμένων λυμάτων του Ωρωπού. Ο ποταμός βαρύνεται, ήδη, από χρόνια βιομηχανική ρύπανση και η Ομοσπονδία εκφράζει την ανησυχία ότι η πρόσθετη επιβάρυνση θα επιδεινώσει την κατάστασή του.
Επιπλέον, η Ομοσπονδία επικρίνει το γεγονός ότι η επαναχρησιμοποίηση του επεξεργασμένου νερού για άρδευση που θα αποτελούσε μια πραγματικά βιώσιμη λύση, απωθείται στις επόμενες δεκαετίες. Θεωρεί ότι έτσι η περιοχή χάνει για άλλη μια φορά την ευκαιρία να αποκτήσει ένα ολοκληρωμένο περιβαλλοντικό σχέδιο στο άμεσο μέλλον.
Η Ομοσπονδία θεωρεί τη χθεσινή γνωμοδότηση μόνο το πρώτο βήμα μιας μακράς διαδικασίας. Το επόμενο κρίσιμο στάδιο είναι η δημόσια διαβούλευση στην οποία κάτοικοι και φορείς θα έχουν επίσημα το λόγο, πριν εκδοθεί η τελική περιβαλλοντική άδεια για το έργο. Στο βίντεο στο 1:58:10
1 Μαρτίου 2026
"Έφυγε" ο Θεόφιλος Μηλιόγλου, τέως Πρόεδρος του Πολιτιστικού και Πνευματικού Ομίλου Νέων Παλατίων
Ο Θεόφιλος Μηλιόγλου, τέως Πρόεδρος του Πολιτιστικού και Πνευματικού Ομίλου Νέων Παλατίων στον Ωρωπό, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του ένα σημαντικό αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην προεδρία, ο Όμιλος απέκτησε ουσιαστικό ρόλο στην περιοχή. Χορευτικές παραστάσεις, ιστορικές ομιλίες και πολιτιστικές εκδηλώσεις έδιναν το παρόν με συνέπεια, κρατώντας ζωντανή τη Μικρασιατική παράδοση για τις προσφυγικές οικογένειες των Νέων Παλατίων.
Παρακάτω η Ανακοίνωση του Ομίλου στην Επίσημη Σελίδα του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης:
"Με βαθιά θλίψη και οδύνη αποχαιρετούμε έναν δικό μας άνθρωπο, τον τέως Πρόεδρο του Ομίλου μας, κ. Θεόφιλο Μηλιόγλου, που έφυγε από κοντά μας.
Υπήρξε ένας ξεχωριστός συμπολίτης μας, μοναδικός φίλος και ανιδιοτελής άνθρωπος, που διετέλεσε επί σειράς ετών Πρόεδρος του Πολιτιστικού & Πνευματικού Ομίλου Νέων Παλατίων μας, καθώς και αρωγός και μέλος της χορωδίας μας. Η απουσία του αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό, γιατί σπανίζουν οι άνθρωποι με παρόμοιο ακέραιο ήθος, ευγενική, ευπροσήγορη παρουσία και γενναιόδωρη προσφορά.
Η προσφορά του, το ήθος του και η αφοσίωσή του αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του Ομίλου μας. Οι σκέψεις μας και η καρδιά μας είναι μαζί με την οικογένεια και τους οικείους του σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.
Εκφράζουμε τα βαθύτατα συλλυπητήρια μας στην οικογένεια και τους οικείους.
Η μνήμη του θα ζει πάντα ανάμεσά μας, φωτίζοντας τις καρδιές όσων τον γνώρισαν και τον αγάπησαν.
Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μας Θεόφιλε."
Τρεις Τρίτες, τρεις ταινίες: Η Κινηματογραφική Λέσχη Σκάλας Ωρωπού ανοίγει την Ανοιξιάτικη σεζόν
Με αφιέρωμα στον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο, η Κινηματογραφική Λέσχη Σκάλας Ωρωπού ανοίγει την ανοιξιάτικη περίοδό της τον Μάρτιο του 2026. Τρεις προβολές, τρεις Τρίτες, στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα Πουέμπλο. Τρεις ταινίες που αφήνουν ίχνη.
3 Μαρτίου: «Το Τελευταίο Σημείωμα» (2017)
Ο Παντελής Βούλγαρης επιστρέφει στην Ιστορία με το βλέμμα που τον χαρακτηρίζει: ευθύ, ανθρώπινο, αμείλικτο. Η ταινία ανασυνθέτει την εκτέλεση 200 Ελλήνων κρατουμένων από τους Ναζί, την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή. Στο επίκεντρο, ο 34χρονος Ναπολέων Σουκατζίδης, κρατούμενος και διερμηνέας, που αρνήθηκε την πρόταση του Γερμανού διοικητή να σωθεί αντικαθιστώντας τον με κάποιον άλλον. Μια επιλογή που μιλάει για αξιοπρέπεια περισσότερο από οποιαδήποτε ομιλία.
Η ταινία αποκτά πρόσθετη βαρύτητα από τις πρόσφατα δημοσιευμένες φωτογραφίες που κατέγραψαν το τραγικό εκείνο γεγονός και παρέμεναν άγνωστες για δεκαετίες. Ιστορική μνήμη και κινηματογραφική αφήγηση συναντιούνται σε ένα έργο που δύσκολα ξεχνιέται.
17 Μαρτίου: «Η Μαύρη Πέτρα» (2022)
Ο Σπύρος Ιακωβίδης στρέφει τον φακό του στην καθημερινή Αθήνα και αποσπά βραβεία κοινού τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Τεργέστη. Η μαύρη κωμωδία του μιλάει για οικογένεια, αγάπη, ρατσισμό και συνύπαρξη, χωρίς να κηρύττει και χωρίς να απλοποιεί.
Η Έλλη Κοκκίδου, γνωστή από τη σειρά «Μην αρχίζεις τη Μουρμούρα», παραδίδει εδώ μια εντελώς διαφορετική ερμηνεία. Υποδύεται τη μητέρα που αναζητά τον «απολωλότα υιό» και κάνει τον θεατή να γελάει και να σφίγγει την καρδιά του την ίδια στιγμή. Ένας ρόλος που αποδεικνύει πόσα μπορεί να κάνει μια ηθοποιός όταν της δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία.
31 Μαρτίου: «Το Βλέμμα του Οδυσσέα» (1995)
Η βραδιά του Μαρτίου κλείνει με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και μια ταινία που έγραψε ιστορία στις Κάννες και στα διεθνή φεστιβάλ. Ένας ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης ταξιδεύει στα Βαλκάνια της δεκαετίας του '90, μέσα σε μια περιοχή που μετράει τις πληγές της από τους εμφύλιους πολέμους. Η αναζήτησή του γίνεται σύγχρονη Οδύσσεια, με την υπογραφή ενός σκηνοθέτη που έβλεπε τον κόσμο με ποιητικό μάτι και βαθιά ανησυχία για την ανθρώπινη μοίρα.
Τριάντα χρόνια μετά την πρώτη προβολή της, η ταινία παραμένει επίκαιρη. Τα Βαλκάνια συνεχίζουν να αφηγούνται ιστορίες που δεν έχουν τελειώσει ακόμα.
Οι τρεις αυτές ταινίες δεν επιλέχθηκαν τυχαία. Μαζί σκιαγραφούν έναν ελληνικό κινηματογράφο που κοιτάει τόσο το παρελθόν όσο και το παρόν, που αφηγείται με θάρρος και που αφήνει τον θεατή να σκεφτεί αφού πέσει η αυλαία.
Η Κινηματογραφική Λέσχη Σκάλας Ωρωπού δίνει ραντεβού κάθε Τρίτη βράδυ στην αίθουσα Πουέμπλο, στις 7 μμ. Για όσους πιστεύουν ότι ο κινηματογράφος αξίζει να τον βλέπεις σε παρέα.
«Το Τελευταίο Σημείωμα» στο Καπανδρίτι: Μια συγκινητική εκδήλωση μνήμης για τους 200 της Καισαριανής.
28/2/2026
Δελτίο Τύπου
Στο Καπανδρίτι η οργάνωση ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ΟΜ Καπανδριτίου, διοργάνωσε (27/2) ανοιχτή εκδήλωση μνήμης στην αίθουσα της κοινότητας, με αφορμή τις πρόσφατες φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών αντιστασιακών την 1-5-1944.
Η προβολή της ταινίας "Το τελευταίο σημείωμα" του σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη συγκίνησε τους παρόντες και τίμησε τους 200.
Η κυρία Βασιλική Λάζου, ιστορικός, μας μίλησε για τα γεγονότα, την ιστορία ως οπτική με την οποία βλέπουμε και ερμηνεύουμε το παρελθόν, για το ηθικό ανάστημα, πλεονέκτημα, και για το "νήμα" που συνδέει το παρόν με την ιστορία, που Μας συνδέει.
Η σεμνή συμμετοχή συμπολίτισσας με πατέρα έναν ήρωα από τους 200 μας τίμησε ιδιαίτερα.
Η παρουσία εκλεκτών καλεσμένων μας
-Γιώργου Καραμέρου Βουλευτή Ανατολικής Αττικής,
-Βαγγέλη Τριγώνη Συντονιστή της Νομαρχιακής ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Ανατολικής Αττικής,
-Πέτρου Φιλίππου πρώην Αντιπεριφερειάρχη Ανατ.Αττικής και πρώην Δ.Σαρωνικού,
-Θοδωρή Γκοτσόπουλου πρώην Δ Παλλήνης και μέλους της Κ Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ,
-Αιμιλίας Λυμπεράκη μέλους της Κ Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ.
Η συμμετοχή πολλών εκλεκτών συμπολιτών μας επίσης ήταν εξαιρετική.
Ευχαριστούμε την Δρ. Βασιλική Λάζου που άκουσε απορίες, ιστορίες, απόψεις και απάντησε σε όλους παρά το προχωρημένο της ώρας.
Ευχαριστούμε όλους τους καλεσμένους μας που συνέβαλλαν σε μία ιδιαίτερα σημαντική και τιμητική εκδήλωση μνήμης.
Η εκδήλωση, μας θύμισε μια ακόμη φορά, το δράμα, την καταστροφή, τις δολοφονίες που έρχονται μαζί με κάθε πόλεμο, όπως σε Ουκρανία, Γάζα και δυστυχώς σήμερα και στο Ιράν και την Μέση Ανατολή γενικότερα.
Είναι ανάγκη όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι να αγωνιστούμε Μαζί.
Ο δρόμος της Ειρήνης, όχι για βραβεία, όχι για να λέγονται ωραία λόγια, είναι και πρέπει να είναι απόλυτη και άμεση ανάγκη για την Ανθρωπότητα.





















.jpeg)















