5.10.16

Όταν η σημερινή Ελληνική φορολογία παραβιάζει τα κοινωνικά δικαιώματα του ...1215 μ.Χ



Σε μια εποχή που κανένα σύστημα οργάνωσης της οικονομίας δεν εφαρμόζεται (ούτε Φιλελευθερισμός, ούτε Σοσιαλισμός ούτε ο,τιδήποτε άλλο).
 Σε μια εποχή που η κατοχή κεφαλαίου ποινικοποιείται μέσω της φορολογίας και η επιχειρηματικότητα στοχοποιείται χωρίς να παρέχεται αναπτυξιακή-παραγωγική εναλλακτική, χωρίς να διασφαλίζεται ο εθνικός πλούτος και χωρίς να γίνεται, ούτε κατά διάνοια, αναδιανομή του όποιου ιδιωτικού πλούτου, το παρακάτω άρθρο έχει σκοπό να μας ξυπνήσει από τον καταθλιπτικό λήθαργο που έχουμε πέσει (πολλοί από μας) ώς πολίτες...
 
Αφορμή για τα παρακάτω γραφόμενα ήταν η συζήτηση σε μια παρέα για το αν η σημερινή φορολόγηση παραβιάζει άρθρο του Συντάγματος και συγκεκριμένα  την παράγραφο 5 του άρθρου 4 στο κομμάτι των Ατομικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων που αναφέρει επί λέξει: "Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους."

Αλήθεια  όμως, πώς θα ήταν αν η σημερινή φορολογία δεν ερχόταν μόνο σε αντίθεση με το Ελληνικό Σύνταγμα αλλά και με ένα κείμενο για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που συντάχθηκε στην Μεσαιωνική Αγγλία πριν από 801 χρόνια το καλοκαίρι του 1215;
Οι σημερινές αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν έναν μακρινό πρόγονο, την Μάγκνα Κάρτα. Μια συμφωνία που υπεγράφη το 1215 ανάμεσα σ' έναν αυταρχικό ηγεμόνα και τους υπηκόους του και που φυσικά σφραγίστηκε με αίμα. Αιτία υπήρξε η υπερφορολόγηση, προκειμένου να γεμίσει ο φιλόδοξος βασιλιάς τα ταμεία του κράτους.
Η κατάσταση με τους φόρους έγινε αφόρητη και οι υποτελείς εξεγέρθηκαν απαιτώντας συμφωνία που θα προστατεύει την Ζωή, την Ελευθερία και την ιδιοκτησία των ελεύθερων ανθρώπων του βασιλείου. Στο κείμενο της συμφωνίας αναφέρεται πως η φορολογία θα γίνεται με βάση την φοροδοτική ικανότητα του καθενός ενώ κατοχυρώνονται δικαιώματα στην ιδιοκτησία και την κληρονομιά.  Επίσης η φορολογία θα αποφασίζεται με συναίνεση ανάμεσα στον βασιλιά και τους υποτελείς του φεουδάρχες.
Το φορολογικό ζήτημα ήταν τόσο σημαντικό που οι αποφάσεις για φορολόγηση θα παίρνονταν από συμβούλιο Φεουδαρχών, το πρώτο βήμα για την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το εντυπωσιακό είναι πως το κείμενο της Μεσαιωνικής Μάγκνα Κάρτα, συντάχθηκε και υπεγράφη από Φεουδάρχες και βασιλιά σε μια εποχή σκοταδισμού και προλήψεων, στην εποχή που οι κοινωνικές ανισότητες υποτίθεται πως ήταν νομιμοποιημένες από τον Θεό.
Πολλοί, σήμερα, σωστά ισχυρίζονται πως τις πρωτοβουλίες για τη δημιουργία της Μάγκνα Κάρτα πήραν οι πλούσιοι Φεουδάρχες για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους και όχι ο απλός λαός. Το τελευταίο γεγονός δεν ακυρώνει την κοινωνική και ιστορική αξία του περιεχομένου της Μάγκνα Κάρτα ούτε τα θεμέλια που έβαλε για την γέννηση Δημοκρατικών θεσμών στην Ευρώπη με τα δεδομένα της τότε εποχής.
Το πόσο η σημερινή φορολογική πολιτική στην Ελλάδα έρχεται σε αντίθεση ακόμα και με τις αναφορές αυτού του Μεσαιωνικού κειμένου στα κοινωνικά δικαιώματα είναι προφανές.
Το κείμενο της
Magna Carta